Όταν η μπάλα «ζυγίζει» τόνους και οι ταμπέλες της ηλικίας προσπαθούν να βάλουν όρια, η προσωπικότητα των μεγάλων ποδοσφαιριστών είναι αυτή που καθορίζει τη μοίρα ενός τίτλου. Ο Γιώργος Δελαπόρτας, στα 38 του χρόνια επέστρεψε στο νησί της Ρόδου για την ομάδα της καρδιάς του, τον Φοίβο Κρεμαστής. Γύρισε, όχι για κλείσει να αν μη τι άλλο μια λαμπρή καριέρα, αλλά για να γράψει όπως και στο παρελθόν ιστορία. Με μια ποδοσφαιρική παράσταση στον μεγάλο τελικό, ήταν ο MVP και οδήγησε τον Φοίβο στην κατάκτηση του 10ου Κυπέλλου στην ιστορία του, αποδεικνύοντας ότι η κλάση του παραμένει αναλλοίωτη στον χρόνο.
Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που απλώς περνούν από τα γήπεδα και υπάρχουν κι εκείνοι που αφήνουν ανεξίτηλο το σημάδι τους. Ο Γιώργος Δελαπόρτας ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία, όντας ένας από τους σπουδαιότερους και ποιοτικότερους παίκτες που πάτησαν ποτέ το πόδι τους στα γήπεδα της Δωδεκανήσου. Φέτος, η μοίρα τα έφερε έτσι, ώστε να επιστρέψει στο «σπίτι» του. Και το φινάλε αυτής της επιστροφής δεν θα μπορούσε να μην είναι γραμμένο με… χρυσά γράμματα, με τον ίδιο να πανηγυρίζει ακόμα έναν τίτλο σε μια γεμάτη καριέρα. Εκεί όπου σ’ όλους τους συλλόγους που αγωνίστηκε κατάφερε να συνδέσει το όνομα του με κάποιο τρόπαιο.
Η επιστροφή του στη Ρόδο και στον Φοίβο, την ομάδα με την οποία έχει συνδεθεί βαθιά ποδοσφαιρικά και συναισθηματικά, είχε από την αρχή έναν ξεκάθαρο στόχο. Να δώσει εμπειρία, ποιότητα και προσωπικότητα σ’ ένα ρόστερ με αρκετούς νεαρούς ποδοσφαιριστές εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου. Όπως αποδείχθηκε στην πορεία της σεζόν, η παρουσία του δεν ήταν απλώς συμβολική. Ήταν ουσιαστική, σταθερή και καθοριστική σε κρίσιμες στιγμές.
Στα του τελικού. Μόλις ο έμπειρος ποδοσφαιριστής μπήκε στην εξίσωση του παιχνιδιού άλλαξε το μομέντουμ της αναμέτρησης. Ανέβασε την απόδοση του Φοίβου, οργάνωσε υποδειγματικά το παιχνίδι των «Κρεμαστενών» και απέδειξε για ακόμα μια φορά πως το απλό και ουσιαστικό ποδόσφαιρο είναι το καλύτερο. Η φάση του 75ου λεπτού είναι η απόλυτη μικρογραφία του τελικού. Με το σκορ ήδη στο 2-0, ο 38χρονος άσος έκανε μια τρομερή κούρσα-ενέργεια- κοντά στην γραμμή του πλαγίου, λες και είχε περάσει μόλις στον αγωνιστικό χώρο. Με μεγάλη αυταπάρνηση, πέρασε τον αντίπαλο του, κέρδισε το φάουλ και ουσιαστικά εκείνη την στιγμή έδειξε την νοοτροπία που είχε σ’ όλη την διάρκεια του παιχνιδιού όλος ο Φοίβος.
Κατά καιρούς, ο Δελαπόρτας έχει ακούσει πολλά. Έχει γίνει αντικείμενο εύκολης κριτικής για την εξωγηπεδική του ζωή, για τις αμοιβές του, τους τραυματισμούς του και διάφορα άλλα. Πάντα όμως ο ίδιος φρόντιζε να δίνει τις απαντήσεις του στον αγωνιστικό χώρο. Εκεί, ο 38χρονος ποδοσφαιριστής «έσβηνε» κάθε αμφισβήτηση και τις ταμπέλες που τον χαρακτήριζαν.
Ο Φοίβος έδωσε το παρών στον 17ο τελικό της ιστορίας και κατέκτησε το 10 τρόπαιο με τον Δελαπόρτα να βάζει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του και να μετράει στην κατοχή του τα τρία εξ’ αυτών. Ο πολύπειρος ποδοσφαιριστής, επέστρεψε σπίτι του, πρόσθεσε ακόμα έναν τίτλο στην πλούσια καριέρα του, φέρνοντας στην Κρεμαστή στο «10 το καλό».
Όταν όμως τα φώτα της γιορτής χαμηλώσουν και οι πανηγυρισμοί κοπάσουν, μένει η ουσία. Γιατί όπως λένε πως την ιστορία τη γράφουν πάντα οι πρωταγωνιστές που βρίσκονται στο γήπεδο. Στην περίπτωση του Γιώργου, όμως, την ιστορία τη συνυπογράφουν κι εκείνοι που λείπουν. Κρατώντας το κύπελλο, έστρεψε το βλέμμα του εκεί που οι λέξεις σταματούν. Το σήκωσε όσο πιο ψηλά μπορούσε, στέλνοντας μια αφιέρωση στον δικό του άνθρωπο, στον δικό του φύλακα άγγελο που τον καμαρώνει από ψηλά. Οι τίτλοι κερδίζονται στον αγωνιστικό χώρο, αλλά οι πιο όμορφες ιστορίες γράφονται για να ταξιδέψουν μέχρι τον ουρανό…!
